برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
بسم الله
یک
هم زخم مرا ـ خدای من! ـ مرهم ده
هم خواب به چشم مردم بی غم ده...
آن روز به کودکان مولا چه گذشت
مادر که دعا کرد "خدا مرگم ده..."
دو
یک مرد غریب بود و یک قوم عنود
یک خانه ی روشن و در و آتش و دود
یک سرو خمیده بود و یک یاس کبود
یک سرو شکسته ماند و یاسی که نبود
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
سم الله
بر ساحل شکافته، پهلو گرفته بود
ماهی که از ادامه ی شب رو گرفته بود
آرامشی عجیب در اندام سرو بود
گویی تنش به زخم تبر خو گرفته بود
برخاست، رو به سمت بهاری که رفته بود
آهو عجیب بوی پرستو گرفته بود
دستی به دستگیره ی دروازه ی بهشت...
دست دگر بر آتش پهلو گرفته بود
آن شب چگونه مرگ به بانو جواز داد؟
او که همیشه اذن ز بانو گرفته بود
پشت زمین شکست، خدا گریه اش گرفت
وقتی علی دو دست به زانو گرفته بود
امید مهدی نژاد. کتاب رجز ـ مویه
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
بسم الله
زلزله ی تهران، زلزله های کرمان، زلزله ی کرمانشاه، زلزله ی بم...
حتی زلزله ی موعود تهران
همه ی اینها پیش لرزه اند.
فرمود: إذا زُلزِلَتِ الأرضُ زِلزالَها... زلزله این است.
پ.ن. قطعاً باید نکات ایمنی درباره ی آن زلزله را هم بدانیم و رعایت کنیم.
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان
بسم الله
سیاره ی رنج، هم چنان دل مرده است
پاییزِ بزک کرده ـ یقین ـ نیست بهار
بیست و دوم اسفند نود و پنج
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمیان